انسان ها به میزان حقارتشان توهین میکنند . به میران فرهنگشان عشق می ورزند . و به میزان کمبودهایشان آزارت می دهند . هر چقدر حقیر تر باشند بیشتر توهین می کنند ، تا حقارتشان را جبران کنند . هر چه هویتشان عمیق تر باشد ، محترمانه تر رفتار میکنند . به اندازه درکشان می فهمند و به اندازه شعورشان به باور ها و حرف هایشان عمل می کنند.

ای کاش مدرک مان اصالت وجودمان بود نه اینکه اصالت وجودمان با مدرک سنجیده شود ای کاش هر کس خودش باشد بدون نقاب نه اینکه این نقاب آنرا شخص دیگری بنمایاند ای کاش برای خودمان زندگی کنیم آنگونه که هستیم نه اینکه برای دیگران زندگی کنیم آنگونه که نیستیم ای کاش مهربانی ها بی منت بود و بدون چشم داشت نه اینکه مهربانی رنگ باخته و به تقاضا و تمنا تبدیل شود ای کاش دوستی ها از سر اقرار و اصرار بود نه اینکه دوستی ها از سر اجبار و ادبار ای کاش با زمان حال خود اینگونه بد نمی کردیم تا اینکه اینقدر حسرت گذشته های خود را نخوریم ما کجاییم ، ما چه کردیم اینچنی